Geri zekalı ben
Posted: 7 Nisan 2011 Perşembe by Hakan in
Bir bela sanırım üstüme dolaşan. Bilmem kimin laneti. Bir piramide mi girdim sanki, bir taşı kaldırdım da üzerime bir lanet mi sıçradı!? Ne oldu?! Bu sefer niye bu acılar. Mutlu olmak mı önemli, mutlu etmek mi? Kaçıp gitmek mi lazım buralardan yoksa kalıp savaşmak mı? Bu yola çıkarken savaşacağız diye sözleşmedik mi? Peki ya bu kaçışlar niye? Niye Hakan? Söz mü?! söz!. Sana söz! olsun ki savaşacağız. Göz yaşlarımızla birlikte savaşacağız. Kime ve neye karşı peki. İnsan en sevdikleriyle savaşırmı? Bir an olsun ateşkes olsa. Savaşmasak ve hep böylece kalsak. Ama ne mümkün. Ya savaşacaksın, ya kaçacaksın. Savaş meydanında başka bir alternatif yok. Evet bir yol daha var aslında. Teslim olmak ve aman dilemek. Ben aman diliyorum. Ne olur beni affedin. Affet beni sevdiklerim. Bu savaşın tek suçlusu benim. Beni affedin. Sizinle savaşamam. Kimsenin canı yanmasa ve öylece unutuversek herşeyi. Şimdi sarhoş olsam ve unutsam. İşte alkolik olma nedeni. Ne kaçabilmek, ne kalabilmek Ve bütün bu savaşın ortasında sebep olarak durmak. Kaçarsam hayatta kendimi hiçbir zaman affetmem. Kalırsam ya.Savaşmak öyle kolay değil ya. İşin içinde can var canan var. Şimdi en baştan başlamak lazım. En baştan sevmek ve uğrunda savaşmak ya da kaçmak. Terketmek, kopmak ve gerizekalı ben.
